Henüz kendinizi tamir etmeye başlamamışsınız bile. Öfkeniz, sevginiz, arada bir suçluluk duygunuz el ele sizi geçmişe hapsediyor. Bu durumdan kurtulmak için ne yapmanız gerektiğini de bilmiyorsunuz. Çivi çiviyi söküyor ama duvardaki delik de giderek büyüyor. Toplayın kendinizi biraz. Kızgınlığınızı neden yenemediğinizi düşünün. Kafanızı karıştıran soruları ve kendinizce verdiğiniz cevapları bir kenara yazın. Eski sevgilinize gönderin. Ne düşündüğünüzü bilirse kendinizi daha iyi hissedersiniz. Ama bir daha da bu mevzuyu açmayın. Kapatın kapıları gitsin… Hem yakınlarınıza böyle neşesi yerinde, umursamaz biri gibi görünmeye çalışmaktan da vazgeçin. Nasılsanız öyle görünün ki sizi teselli edebilsinler. Onlara ihtiyacınız var… Sizi teselli etmek için söyledikleri cümleleri dinleyin, ne kadar sevildiğinizi, önemsendiğinizi fark edeceksiniz. Bu da tedavi sürecinizin ilk adımı olacak…