Safir mi dedin? ya da rüzgar olsa da... Ya da kar kış zemheri, sağanak acı, fırtına... Ya da yalnızlık... Ne olursa olsun beni bırakın bir sahile, beni bırakın martılara, ben kendime yeri geldiğinde yeterim Ben arzunun çocuğuyum beklentilerin değil... Belki de bir gün bir gemiye atlar giderim... Ben insanım! Ben sadece insanım! DİYEBİLMEKTESİN! Ve ne mutlu sana... Umarım hep böyle kalırsın...
Egosu yüksek, kompleksleri olan, kuralcı, sözünün dinlenmesi için her yola başvurabilen, öğrencilerin eğitiminde şiddetten yana olan bir (matematik) öğretmen. Kemal Öğretmenin kötü olanı gibi… O da öğrencileriyle çok ilgili. Ancak o onları hayata yeniden kazandırmak yerine, yok etmek, daha da kenara atmak, toplumun düzenini bozmamaları için onları sindirmeye çalışmakla uğraşıyor… Kemal Öğretmen okula geldiği günden itibaren onun idealleri önüne engeller koymak için her fırsatı kolluyor ve değerlendiriyor.