Önümde bir karanlık yol.Benimle yürür müsün.Zemini meçhul bi yol.Yanımda yürür müsün.Gönlümün aşk parçası.Kalbimi dinler misin.İlahi bir aşktır bu.Şakayla karışmasın.Benim derdim seninle.Kal yanımda hep böyle.Benim derdim seninle.Sorma sorma.Hiç bir kimse anlamaz beni senin gibi.Hiç bir kimse inanmaz bana senin gibi.Hiç bir kimse karışmaz kana senin gibi Ruhumun ta dibinde.Raks eder senin sesin.Vurgun yemiş gönlüme.Ne eylesen nafile...
Olum bu adi ustunde...43 sene sonra aramizda olmayacaksiniz buna uzulmedik degil.Ama elden gelen bisey yok.Bu kalan yillarinizi doya doya mesut sekilde gecirmeye bakin yoksa olum saatiniz geldiginizde keske diyeceginiz bir cok sey geride kalcak.Aklinizda olan seyleri biran once yapmaya koyulun....
Siz efendi olmayı hiç istemiyorsunuz ama bu muameleyi görüyorsunuz. Çünkü insanlarda ilk uyandırdığınız izlenim saygınlık. Sükunetiniz, ölçülülüğünüz, hoşgörünüz ve gelişmiş mizah duygunuz herkeste hayranlık uyandırıyor. Bir de insanlarla aranıza koyduğunuz o belli belirsiz mesafe var tabii.