Melekmisin Yoksa Şeytanmı?

"Yorgunum, yapamam!" deyip kesip atardım. Anneme tatlı bir dille çok yorgun olduğumu söyleyip isteğini geri çevirirdim. Sonuçta annem, o kadar iş yapıyor tabiiki gidip yardım ederdim.

Kadına para veremezdim çünkü o an paralarıma ihtiyacım vardı. Param yok der, giderdim. Kadını görmezden gelirdim. Yaşlı bir kadın sonuçta. Yardıma muhtaç. Birkaç bozuk veririm fakir kalmayacağız ya.

"Off, zaten iş/ okul çıkışı. Yorgunum, birde bu hayvanla uğraşamam." der ve giderim. Bir an endişeye kapılırım ve hemen etrafımdaki isanlardan yardım isterim, eğer yardım edemezlerse itfaiye çağırırım. Çok üzülürüm. Ağacı sallarım veya kendim başka çözümler bulmaya çalışırım, olmuyorsada vakit fazla geçmeden yoluma devam ederim.

"Dedikodumu yapmaya utanmıyormusunuz?" "Ne oldu? Bir sorunmu var?" O an ağzıma geleni söylerim.

"Delimisin? Biz arkadaşız. Ben senden hoşlanmıyorum ve seninle uğraşamam." derdim. İyi anlaştığım ve eli yüzü düzgün birisiyse onunla birlikte olmak isterdim tabiiki, neden olmasınki? Tatlı bir dille ilişkiye hazır olmadığımı, bu zamanlar birisiyle birlikte olmak istemediğimi söylerim.

Etrafımdaki insanlara yardım etmelerini söylerdim. O durumda olmasına üzülürdüm ama vaktim geçmesin diye yoluma devam ederdim. İnsanlar yardım etmeye gider zaten. Umursamazdım. Düşmeseydi oraya.