Jak Bardzo Jesteś Obojętny?

Czekasz aż skończy żeby z nią poważnie porozmawiać. Mówisz że mogła zamknąć drzwi i czekasz aż skończy. Robisz komuś krzywdę. Zaczynasz krzyczeć, niewykluczone są wulgaryzmy. Zastygasz w bezruchu nie wiedząc co zrobić i czekasz na dalszy rozwój sytuacji.

Jesteś w szoku. Odchodzisz od śniadania i całkowicie pochłania cię audycja. Przełączasz na inny program i kontynuujesz posiłek. Przerywasz na chwilę jedzenie wyklinając w myślach tych, którzy się do tej tragedii przyczynili. Spokojnie kontynuujesz posiłek oglądając dalszą część audycji. Trochę tracisz apetyt, ale jesz dalej nie patrząc w telewizor.

Gwałtownie wybuchasz. Żałujesz, że masz takich rodziców. Nie chcesz ich znać. Po chwili milczenia zaczynasz histeryzować i przekonywać ich, że popełniają błąd. Pytasz, czy już skończyli, a po pozytywnej odpowiedzi odchodzisz. Wzruszasz ramionami. Skoro to ostateczna decyzja to trzeba żyć dalej nie spodziewając się niczego od nich dostać. Zadajesz mnóstwo pytań i próbujesz przekonać ich do zmiany decyzji.

Natychmiast rzucasz się - na tę osobę, lub do ucieczki. Nic sobie z tego nie robisz. Może nawet tego nie zauważasz. Nie ukrywasz podekscytowania i zaczynasz podryw. Przesuwasz się trochę na ławce (w jedną lub w drugą stronę). Ewentualnie każesz znaleźć inną ławkę. Spoglądasz badawczo chcąc nawiązać kontakt.

Jesteś wściekły. Masz ochotę zniszczyć wszystko dookoła. Możesz przy tym bluzgać. Ewentualnie wpadasz w panikę. Oglądasz ze zażenowaniem złamanie i ostrożnie kierujesz się do szpitala. Przez jakiś czas nie wierzysz w to, co się właśnie stało, po czym szybko reagujesz i niemal biegiem się oddalasz do szpitala. Trochę się ironicznie z siebie śmiejesz. Bywa. Wyobrażasz sobie najbliższe tygodnie spędzone w gipsie, co cię denerwuje.

Od razu myślisz sobie, że przy najbliższej sposobności sprzedasz regał z książkami i kupisz komputer. Oglądasz książki, otwierasz jedną i zaczynasz czytać. Robisz komuś krzywdę. Udajesz, że wpadłeś w jeszcze gorszy nałóg czytania książek, udajesz, że nie ma dla ciebie życia poza nimi. Ewentualnie mówisz, że to dla ciebie krzywdzące. Zaczynasz krzyczeć i kłócić się i/lub zaczynasz płakać.

Myślisz, że swoimi myślami spowodowałeś ten wypadek, przez co gryzie cię sumienie. Ewentualnie przez chwilę jesteś w szoku, po czym niezmiernie zachwycasz się tym, co miałeś szansę zobaczyć. Myślisz, że może przewidziałeś wypadek z bliskiej przyszłości. Spoglądasz na samochody i idziesz dalej. Śpieszysz z pomocą. Ewentualnie patrzysz czy wypadło coś cennego do przywłaszczenia. Zatrzymujesz się i patrzysz na dalszy przebieg wydarzeń.

Krzyczysz. Myślisz o zażytych ostatnio używkach. Myślisz sobie, że masz dziwny omam. Zaczynasz panikować, że jesteś opętany. Zastanawiasz się, z czym jest ta woda.

Idziesz dalej. Jesteś w szoku. Zastanawiasz się do czego mógł posłużyć i co tu robi. Rozglądasz się zastanawiając dlaczego akurat ty go znalazłeś. Przyglądasz mu się badawczo, ale ostrożnie, po czym idziesz dalej. Przywłaszczasz sobie. Ewentualnie dokładnie zakopujesz go w ziemi. Zgłaszasz to na policję. Ewentualnie uciekasz, bo właściciel wciąż może być w pobliżu.