Hangi Yazarsın?

Bir şehri bırakmak ona olan tutkunu yitirdiğine kendini ikna edebilmeyi gerektirir, hele ki o şehir İstanbul gibi asla bırakamayacağın bir şehir ise... Duvarları lambri kaplı küçük bir Alman pastanesinin tahta masasında oturmuştuk son kez karşılıklı... İnsanlar aşık olunandan ziyade AŞKA aşıktırlar aslında... Ölümünden iki yıl önce babam kendi yazıları, el yazmaları ve defterleriyle dolu küçük bir bavul verdi bana... Ruhumun renginin duvara yansıdığı bir sabaha uyandım öylece gri ve kirliydim... Varlığımı herkesin bilmesini isterken, aynı anda kendimi ele vermemek için hayattan kaçıyordum ...

Aşkı,sevgiyi tüm yaşanmışlıklarıyla anlatmaktır. Beynini onu kemiren düşüncelerden kurtarmak. Haykırmkatır!Avazın çıktığı kadar üstelik yırdınmadan! Kimsenin etkisinde kalmadan ve vazgeçilmekten korkmadan gerçekleri yazabilmektir. Ruhunu bedenine yaslayıp yaşlanmaktır; bir kalem, bir kağıtla ve biriktirdiklerinle... Tabuları yıkmaktır!

Benim de söylecek birkaç cümlem olduğu için. Dokunulmaya korkulanlara dokunmak için. İnadına yazıyorum. Kendimi iyi hissetmek için. Yaşadıklarımı bir kez daha yaşamak için. Yeter artık adam gibi kimse bişi yazmıyor be!!

Başka bir dünyaya kayarım... burada bu unutulmuş hemen not etmeliyim. Düşüncelerimi cümleler denizine bırakırım... hemen kendime bir karakter seçerim :) kimse yanıma bile yaklaşmasın!! uyurum :)