Dostmu, Arkadasmi???

“Geçen yıl bu kampa giden bir arkadaşımla konuştum, çok kötü bir bir organizasyon olduğunu söyledi” “Orada bir sürü arkadaş edin ve gelince beni de onlarla tanıştır, anlaştık mı” “Senin yerinde olmayı çok isterdim, ama bizimkiler izin vermiyor”

“Biliyor musun,en iyi senin üzerinde duruyor” “Bunu nereden almıştın,gidip ben de alayım da formasız kalmayayım” “Haydi ama, bu kadar kafana takma; sen de hafta sonlan giyersin, zaten havalar da ısınıyor”

“Çok İsterim, ama aynı gün kuzenimin nişanı var” “Neden organizasyon şirketlerinden birini aramıyor” “Seve seve gelirim”

“Ben sana diyorum zaten,onunla olmaz diye; sana geleyim de biraz ağlaşalım” “Biz de tartıştık dün; erkekler böyle işte, üzülme” “Sonra konuşalım mı; yanlış anlama Burak’layım da”

“Ben kalkıyorum” der ve yerini sana verir. “Nerede kaldın” der gibi bakar ve yemeğini yemeye devam eder. Masadakilerden senin için yer açmalarını ister.

“Aynı yerlerde giymeyiz” diyerek ikinizin de almasını ûsteler. Belini çok kalın gösterdiğini, daha koyu bir rengin sana daha iyi gideceğini söyleyip elbiseyi o satın alır. Sana daha çok yakıştığını söyler ve “Ara sıra bana da verirsin, değil mi” diye sorar.

Derslerle birlikte başkanlığı yürütüp yürütemeyeceğini düşünür ve “aday olmaya emin misin” diye sorar. Karşındaki güçlü aday karşısında şansının zayıf olduğunu ima eden konuşmalar yapar. Seçilirsen kendisini yardımcı ataman için senden söz koparmaya çalışır.

Havalara uçar. Kendi geçmiş başarılarından söz etmeye başlar. Kendine de pay çıkararak,”Bu yazıyı yazmasını ben önermiştim” diyerek etrafta dolanır.