Insanlarla Ilişkileriniz Nasıl?

Başkalarının fikirlerine kendiminkinden daha çok önem verdiğim için konuşmaktan çok dinlemeyi tercih ederim. Beni dinleyen kimselerle konuşmaktan hoşlanırım fakat konuştuğum kadar dinlemeye de önem veririm. Düşünce ve tecrübelerime güvendiğim için onları her fırsatta çevremdekilere aktarmam gerektiğini düşünür ve sonuçta bir toplulukta en çok konuşan kişi ben olurum. Moralim düzgünse insanlarla sohbet etmekten çok hoşlanırım. Fakat sıkıntılıysam ağzımı bıçak açmaz.

Ben konuşurken karşımdakine pek fazla bakamam fakat karşımdakini dinlerken bakmaya çalışırım. Karşımdakine sevgiyle ve gülümseyerek bakarak dinlediğimi belli etmeye çalışırım kendimi iyi hissetmiyorsam dikkatimi dağınık olur ne kadar istesem de karşımdakini ilgiyle dinleyemem bu da bakışlarımdan belli olur. Konuşurken karşımdakinin gözlerinin içine bakar ve karşımdaki de aynı şekilde davranmazsa çok sinirlenirim.

Böyle bir hususta mazeret kabul etmez yeteri kadar önem vermediği için geç geldiğini düşünür ve kızgınlığımı sözle de ifade ederim. Genellikle fazla mesele etmem fakat sıkıntılıysam böyle bir davranışında ilk anda kızgınlığımı belli ederim. Önce arkadaşlarımın konuşmasını bekler geç kalma sebebine göre davranırım Sebep ne olursa olsun karşımdakinin üzülmesini istemem ve onu teselli ederim.

Arkadaşımı üzecek bir şey yapıp yapmadığını düşünmek beni çok etkiler. Bunu doğrudan da soramaz öğrenmek için değişik yollar denerim. Arkadaşımla uygun bir ortamda yalnız olarak konuşup bir sıkıntısının olup olmadığını öğrenmeye çalışırım. Çevremdekilerin durgun veya neşeli olup olmadıklarını pek fark etmem. Davranışlarının bana karşı alınmış bir tavır olabileceğini düşünür fakat fazla üzerinde durmam

Genellikle başım çok ağrır ve gürültüye tahammül edemem. Bunun için de kapısına gider ve kibar bir dille rahatsız olduğumu söylerim. Gürültü çok aşırı değilse o gün tahammül eder daha sonra komşumla görüştüğümüzde sohbet arasında rahatsız olduğumu uygun bir dille anlatmaya çalışırım. Hemen kapısına gider bu davranışın adab-ı muaşeret kurallarına hiç uymadığını söylerim. Komşumu üzmek istemediğimden gürültüden rahatsız olduğumu belli etmem.

Arkadaşımın eleştirisinde haklı olduğunu düşünürüm. Yerinde eleştiriysel haklı olduğunu söyler o davranışımı istenilen şekilde değiştirmeye çalışırım. Bana yöneltilen eleştirilere göre tepkim değişir. İnsanlar beni genellikle haksız yere eleştirirler. Bu beni çok öfkelendirir. Ne yapalım meyvalı ağaç taşlanır. Önce arkadaşlarımın haklı olup olmadığını düşünürüm. Yerinde eleştiriyse haklı olduğunu söyler o davranışımı değiştirmeye çalışırım.

Bazen söylerim. Fırsat bulduğumda sevdiğimi söylemekten hoşlanırım. İstesem de söyleyemem. söylememeyi tercih ederim.

Ben neysem oyum, gerektiği zaman gerekeni söylerim Kesinlikle kırıcı konuşmam. Kırıcı konuşmak istemem fakat genellikle kendimi tutamam. Kırıcı konuşmaya özen gösteririm.

Ancak ısrar edildiğinde sıkıntılarımı söyleyebilirim. Başkalarının başını ağrıtmak yerine sıkıntılarımı içimde saklamayı yeğlerim. Çözüm bulabileceğine inandığım ve sır tutabilecek yakın arkadaşlarımla paylaşırım. Sıkıntımı içimde saklayamam arkadaşlarıma rahatlıkla açılırım

Hiç dost dostu bu kadar uzun zamandır aramaz mı? Diye sitem ederim. Sevgiyle kucaklar onu ne kadar çok özlemiş olduğumu söylerim. Tepkim karşımdaki kişiye göre değişir. Uzun zamandır onu arayamadığımı düşünüp mahcup olur mazeretlerimi sıralamaya başlarım.