Hangi Batfamily üyesisin?

Alarm çalmadan uyanmış olurum. Alarmı duymadım, beni suçlayamazsın. Alarmı ertelemeden kalkarım, muhtemelen. Alarmı kapatırım. Alarmımın olması için geceleyin uyumuş olmam gerekmez mi? Beş dakika daha!... Bekle, yirmi dakika ne ara geçti?! Beş... Hayır, bana on dakika ver. Güneş doğduysa ben de doğmuşumdur. Uyanırım. Uyanırım. Güne erken başlamak faydalıdır.

Detayları öğrenmeye çalışırım. Kim yaptı? Kim? Konumunu gönder. NE OLDU?!! Ne olduğunu sorarım ve nasıl yardımcı olabileceğime bakarım. NE YAPTIN? Nerede? Tamam, geliyorum. Yanına giderim.

Dinlerim, karşımdakini okurum. Gereksizse uzatmam. Haklı olduğumu kanıtlarım. Haklılık sorun değil, haksız olduğum kavgaya girmem. Sonuna kadar kendimi savunurum. Haksız olduğumu anladığım an kavgayı komediye çeviririm. Herkes sakinleşsin diye araya girerim. Karşı tarafın açığını bulurum. Mantıklı bir çözüm bulmaya çalışırım. Sessiz kalırım. Verilere ben sahibim. Kazandım.

Atıştırmalık+Film/Dizi keyfi yaparım. Bilgisayara geçerim. Çalışırım. Evde yapılması gerekenleri hallederim. Hayvanlarla ilgilenirim. İnternette takılırım. Müzik açarım ve şarkıya eşlik ederim. Perdeleri açarım. Sonuçta gündüz, değil mi? Rahat rahat takılırım. Sessizliği dinlerim ve tadını çıkarırım.

Asla söylemem. Biraz... Merak? Bana emanet edilmişse bende kalır. Benden çıkmaz. Bunu neden bana anlattığını sorgularım. Güvenini boşa çıkarmam. İki kişinin bildiği sır, sır değildir. Kimseye söylemem. Kimseye söylemem. Söylemem! Cidden, söylemeyeceğim! Şifreleyip güvenli bir yerde saklarım. Zaten unutmak için yeterince şey biliyorum.

"Duyamadım. Tekrar et." "İyi misin?" "Kardeşim, sabah sabah ne yaşıyorsun?" "Pardon?" Görmezden gelirim. Gereksizce biri yüzünden saygınlığımı riske atmam. Hatasını yüzüne söylerim. Muhtemelen haklı olmadığını kanıtlayabilirim. Ama uğraşmam. Neden böyle söylediğini anlamaya çalışırım. Nezaketimi korurum. Sessizce bakarım. Zaten gerilecek.

"Ben sizinle neden arkadaşım?" Ve emin ol, o sizin için kendini ateşe atmaya hazır. Her şeyi fark eden. Herkese göz kulak olan, anne/baba figürü. Kaosun kaynağı. Bunun için yaşıyor. Lider. Organizasyonu yapan, her şeyin en ince ayrıntısına kadar düşünüp planlayan. Ortamı dengeleyen. Ortamı neşelendiren. Problem çıkaran ve en sakin kişiyi bile ikna edip çevredekilerin huzurunu kaçırmada önderlik eden. Sessizce gözlemleyen.

"Benim de bir fikrim var! Bekle, onu zaten söylemişsin..." "Plan ne kadar gerekli? Zaten bir işe yaramayacak ve doğaçlama yapılması gerekecek." En basit olanı seçerim. En etkili planı seçerim. Herkesin görevini belirlerim. Önce herkesin fikrini alırım. Planı ben yaparım. Planı dijital olarak organize ederim. Uygulanabilir olduğundan emin olurum. Üç alternatif plan hazırlarım.

"Aww, teşekkür ederim!" "Biliyorum." "BİR DAHA SÖYLE!!" "Bunun zaten farkındayım." "Gerçekten mi?" "Sağ ol!" "Teşekkürler!" Çok naziksiniz. Gülümserim. Karşımdaki gördü mü? Muamma. Teşekkür ederim.

"03.00 mü olmuş?!" Araştırma yapıyordum. Bir şey izliyordum. Bir şey üzerinde çalışıyordum. Çalışıyorum. Kitap okuyordum. Telefon elimde uyuyakalmışım. Uykum yoktu. Uyuyamadım. Yapmam gereken bir iş vardı.

"Hey... Lütfen?" "Ne kadar görültülüsünüz?" Çay dağıtırım. Herkesi sakinleştirmeye çalışırım. Herkesi susturmaya çalışırım. Kaosa katılırım. Kaosu körüklerim ve bir şey yapmamışım gibi kenardan izlerim. Kaosun neden çıktığını çözmeye çalışırım. Masaya bakarım. Sessizce izlerim.