Kişiliğin ne?

Ona her seferinde haddini bildiririm. Onca şeye rağmen onunla iyi geçinmek için çabalarım. Onu incitmemeye çalışarak küçükte olsa karşılık veririm.

Bu kararını onaylar kendisini zorlamaması gerektiğini düşünürüm. Kabul eder ama sonra ona triplenmeye başlayıp depresyona girerim. Onu böyle bişey istediği için doğduğuna pişman ederim.

Bana daha önce söykemedikleri için sinir krizine girer ortalığı parçalarım. Biraz sinirlenirim ama en sonunda kabullenirim ve öylece yaşamaya devam ederim. Bunu olgunlukla karşılar ve beni hala sevdiklerini varsayarak hayatıma devam ederim.

Beynimin içinde fırtınalar döner ama gidipte ona belli etmem ve içimde yaşarım. Gider onu tehdit ederek ağzındaki baklayı çıkarırım. Saklamasının bir sebebi olduğunu düşünür ve onun söyleyeceği zamanı beklerim.

Gider o tehdidi ona yediririm. İstediği şeyi yapar yada gider bebek gibi onu şikayet ederim. Ne kadar içten içe ona haddini bildirmrk istesemde çaresizce gider ve yetkililere anlatırım.

Onu tiksindirerek kendimden uzaklaştırır ve sonrasında bir dahakine böyle bişey için arka cebimde küçücük bir çakıyla gezerim. Tacize maruz kalır ve sonrasında yetkililere bildiririm. Zayıf noktalarından onu indirir sonra bi güzel pataklarım.

Kibar ama sıkkın bir tavırla istemediğimi söyleyip benden uzaklaşmasını dilerim. Ona nefret ve kin dolu bir bakışla beraber trip atıp sonra laf sokarak yanından çabucak ayrılırım. Yüzüne tokadı sonra tekmeyi basar ve kolay lokma olmadığımı söyleyip onu pakatlerim.