Hangi Çocuğumsun?

Çoğunlukla. Düzeltmem gereken bazı hareketlerim var ama kim mükemmel? Evet. Dostlarım beni sevdikçe ben de kendimi severim. Evet. Her zaman her şeyim yerli yerindedir. Öyleyse barışık olmayacak bir şey de yok. Evet. Zeval başkasına olmadığı sürece hatalarım da ben de kabul edilebilir. Genellikle öyleyimdir. Her zaman elimden geleni yaptığımı biliyorum ama yine de hatalarımı affetmek kolay değil. Hala kendimi bulma aşamasındayım ama bulduğumda seveceğime eminim. Kendimle evet, bedenimle hayır. Kendimle başbaşa kalmak biraz gerici ama aksini de yapamıyorum. Kim ben mi? Kendim karşımda olsaydı onu öldürürdüm.

Eğer hatalı bensem onun için bir hediye hazırlar ve öyle özür dilerim. Gerçekten değer veriyorsam ve rasyonel bir konu için değilse onu kıracağıma kafamı kırarım. Gidip özür dilerim ama duygularımı böyle zamanlarda belli etmekte iyi değilim. Önce öfkem sonra da vicdan azabım azaldığında en samimi halimle özür dilerim. Özür dilemek benim için hiç kolay olmadı. Genellikle hatalı bensem günlerce vicdana azabından ölür ve sonunda ancak özür dinleyebilirim. Sakin bir anda tekrar gidip niyetimi düzgünce tekrar açıklarım ve öyle özür dilerim. Sevdiğim biriyle kırgın kalmayı sevmem. Hatalı kim olursa olsun gidip konuşurum ama sadece özür dilemem gerekirse dilerim. Sevdiklerimin kırılmasından nefret ediyorum. Hele ki sebebi bensem. Gidip dizlerine yapışırım ve bir tam gün boyunca özür dilerim.

Birine değil ama kendime olanlar için pişmanlıklarım var ama oldu bitti. Evet var. Hatırlamayı sevmiyorum ama kendimi hırpalamak ancak çevremdekilere zarar verecek Fazla yok ama tek başına fazla gelenlerden var. Onlar da yetiyor zaten. Hayatım bir pişmanlığa dönüşmüş durumda. Her birinden ayrı ayrı nefret ediyorum. Pek değil. Aman olmasın zaten. Sevdiğim yaşanmışlıklarım var ama elimden gelen durumlarda aksiyon aldım. Yani büyük bir pişmanlığım henüz yok. Sorumluluklar baskıyı ve baskı da hata yapma ihtimalini çok artırıyor. Yani evet. Kendimi kötü hissediyor muyum? Evet. Bunun için kendini paralamaya gerek var mı? Hayır. Tek tük belki ama pek yok gibi.

Akrabalarımı. Annemi. Beceriksizliğimi. Değiştirmek istediğim bir şey olduğundan emin değilim. Geçmişimi. Kendimi. Özellikle değiştirecek neyim var bilmiyorum. Sadece daha iyi olmaya ihtiyacım var. Saçlarımı.

Ahşap. Oyulabilecek her şey. Arp İğne iplik Kağıt ve kalem. Yazmak. Nakış iğneleri ve kumaşları Piano Tuvaller, resim defterleri. Yan fülüt

Beyaz Çimenler gibi bir yeşil Kahverengi Mavi Mor Sarı Siyah Soluk yeşil

Kandırılmak. Kendimden daha fazla tiksinebilmek. Kendime olan saygımı kaybetmek. Kendimi, kişiliğimi kaybetmek. Sevdiklerime yardımcı olamamak. Sevdiklerimi kaybetmek veya zarar vermek. Sevdiklerimi üzmek, iyi biri olamamak. Yeterli olamamak.

Abartılmış bir güdü. Herkesin tadabildiği duyguları yeteri kadar pazarlayamadıkları için basit bir güdüyü büyülü ve ulaşılmaz bir duygu gibi gösteriyorlar. Gerçek değil. Hiç deneyimlemedim. Deneyimleyeceğimi de sanmıyorum. Daha zevkli tonla duygu var. Kim için? Aşkın, en sevdiğin kişiye karşı olan duygularını tanımlamak için fazla yavan olduğunu düşünüyorum. Sevdiğim kimseyi böyle basit duygularla sevemem. Mide bulantısı. Saçmalık. Normalden daha uzun süren cinsel çekimleri romantize edebilmek için bulunmuş bir kılıf. Tam bir yük olurdu diye düşünüyorum. Hiç derin olmayan bir hissiyatı kim nereye kadar derinmiş gibi davranabilir? Yaşaması zevkli olabilir. Elbette böyle bir şey için ne vaktim ne güdüm var.

Ben fikirlerimi zaten her adımımda tekrar sorgularım. Yani hayır, başkalarının düşük iq'lu yorumları pek beni şaşırtmıyor. Benim için değerli biriyse beni kırabilir ama bunun dışında kendim hakkındaki fikirlerim istediğimde de pek değişmiyor. Değildir. Yapmam gerekeni yaptığıma emin olurum genelde. Genellikle evet. Kendimi sorgulamaya çok meyilliyim. Haklıysa elbette ama haklı olmalı. Eleştiriler gerçeği yansıttığı takdirde hep açığımdır. Hayır. Çok değerli biri veya mantıklı fikirlere sahip olmalı. Bunun dışında kendi görüşlerim bana fazlasıyla yetiyor. Pek sayılmaz. Çok önemli biri olmalı. Yapıcı eleştirileri kendimi geliştirmek için kullanmaya çalışıyorum. Kırıcı olanlar üzebilir ama içime fazla oturmaz.

Duygularımı dinlemeyi seviyorum çünkü beni tanıdıkları gibi pek yanılmıyorlar da ama sorumluluklarım söz konusu olduğunda mantığım ön planda olmalıdır. Duygularımın benimle birlikte çok fazla şeyin temelini oluşturduğunu ve kimi zaman beni yorsa veya üzse de onları arka plana atmanın asıl fenalık olacağına inanıyorum. Duygusal bir insanım ama duygularım beni kolay kolay ele geçirmez. Günlük yaşamımda ben istediğim sürece kontrolüm elimdedir. Kesinlikle mantığım. Duygular içimde ne halt yiyorsa yiyebilir ama hareketlerime hiçbir şekilde yön vermemeliler. Mantığım demek isterdim ama o kısmı başkalarına bırakmayı tercih ediyorum. Rahatsızsam bunu gösteririm. Mantığım olmak zorunda. Sorumlulukların içinde duygulara yer yoktur. Rasyonellik bizi hayatta ve sağlıklı tutuyor ve bunu riske atmak yapılacaklarım arasında hiç olmadı. Mantığım. Altıncı hissi kuvvetli insanlar bundan çoğu zaman faydalanıyor olabilir ama ben her şeyimi bir hisse bağlayamayacak kadar garantici biriyimdir. Rasyonel kararlar vermeye uğraşırım ki günlük hayatımda genelde kontrollüyümdür fakat genellikle başaramıyorum. Duygularıma kapılıp çok yanlış yaptığım oldu ve bunların arkasında değilim ama çabalarım yeterli olmuyor.