Efsunlu A. Hangi Karakterisin?

''Alışkınım ben bu bakışlara canıım. Daha yakışıklıları da bakarken gördüm bu ne ki?'' ''Bakarsa baksın banane.'' ''Bana mı bakıyor o? Vallaha bana bakıyor! E bu harbi bana bakıyor! Kesin benimle evlenmek istiyor'' ''Niye bakıyor ki? Saçım mı bozuk acaba?''

Kimseyi sıkıntılarımla bunaltmaya hakkım yok. İçime atarım. Neden içime atayım ki? Ben de insanım yani. Anlatır, boşaltırım içimi oh mis O dert, sıkıntı neyse halletmek için uğraşırım. Böylece ben hem ben kurtulurum, hemde anlatmak zorunda kalmam Suratım asıksa herkes başıma üşüşür zaten. O anki ruh halime göre ya anlatırım ya başımdan savarım.

''Dedikoducu işte, ne beklersin? Şuna bak be, kıçımın kenarı'' ''Haddini bil, kendine gel. Seninle uğraşmak istemiyorum.'' ''Sen kimsin ki böyle konuşursun? Senin saçını başını yolarım kızım!'' ''Seni umursamadığım için, laflarını da umursayacak halim yok.''

Derdini sorarım. Anlatıp anlatmamak ta ona kalmış, zorlamam yani. Konuşarak değil, dokunuşlarımla ve bakışlarımla ona herzaman yanında olduğumu hissettirirm. Onu dinler, içini boşaltmasına yardım ederim. Zorla anlattırırım. Arkadaşlar bugünler için var değil mi?

''Allah mesut etsin, ne diyeyim.'' ''Allahım, duy sesimi nolur ya!'' ''Evinize gidin, evinize. Olan var olmayan var!'' Ne yani benim böyle şeylere özeneceğimi mi sandınız. hah.

Fazla konuşmam ama orada olduğumu hissettiririm. Hep güler yüzlü ve sıcak davranırım. Sonuçta bu zamanları iyi değerlendirmek lazım. Hepsine tek tek sırnaşıp, gözleri üzerime toplarım. Normal davranırım ama dikkatim hep onların üstünde olur.

Ben niye yabancı ortama gireyim arkadaş, tanıdıklarım varken? Kendi halimde takılır, ortama dahil olma çabalarına girmem. Valla şimdi, ben girince benim herhangi bir davranış çabasına girmeme gerek yok. Şeytan tüyü var bende, gören arkadaş olmaya geliyor. Yalnız kalmamak için, ısındığım kişiler ile tanışmaya giderim.

Havalı ve dikkat çekici olsun da. İçinde güzel göründüğüm herşeyi giyerim. Klasik Renkli, cıvıl cıvıl şeyler

Elimden geleni yaparım, gerisi boş. Yani zorlamam kendimi yapmak için. Gizli gizli başkasına yaptırırım. Sadece üstümde emeği olduğu için yaptığımı söylerim. Yoksa ben kimsenin zoruyla birşey yapmam. O da bunu bilsin. Üstümde emeği geçmiş sonuçta, yaparım. Mecburum.

Gökdeniz Güneş İpek Oğuz