Sevmek Sizin İçin Ne İfade Ediyor?

Ben bugün bu sözü derim. Ama sonra Bu kızlarda/erkeklerde bu aptallık oldukça ben bu kelimeyle daha çoook kız/erkek tavlarım. Cama yapışıp yollara baktığım an ağzımdan şuursuzca çıkan bir sözdür Mümkün mertebe ağzıma almak istemiyorum. Ne çektiysem bu cümleden çektim. Sevmek mi! O ne kadar basit bir şey. Sıkıyorsa ölsene! Şarkılarımın baştacıdır. O söz olmadan benim gönlüme ilham düşmez...

Ben yıkılmış, çökmüşüm. Sen bana üzülme diyorsun. Söylesene zalim yâr, Sen aldatılmayı biliyor musun? Bir şarkı gibisin. Her gün dinlediğim. Dinleyip de seni düşündüğüm. Mısralara gizlediğim. Bir uçurumdur seni sevmek. Seni sevdiğim vakit o uçurumdan düştüğüm vakittir. Seviyorum seni bir yere kadar. Aşkım ancak bir kaba sığar. Sen yoksan gözüm başkasına bakar. Sana olan sevgim de Sevmek bana uzak bir kelimedir. Benim için sevmek âlemlere akmaktır. Yâr dediğin nedir? Bugün kullanıp yarın atmak içindir. Yalnızlığı sen olmayınca öğrendim. Meğer hep biri varmış yanımda. Oysa hiç bilememişim. Her gün seninle yaşadığımı.

Ağlamak bir mânâ, bir özlem. Gözlerimde tarifsiz sitem. N’olurdu bir kez sevsen. Uğrunda bin defa ölsem n’olur? Amaan! Denizde kum bende sevgili. Biri gider diğer gelir. Bir gün bile anmaz bizi andıklarımız. Er geç unutur sevgili saydıklarımız. En sonra kül oldu bu büyük yandıklarımız. Boşmuş tutuşup kor gibi yandıklarımız. Gidersen git paşa! Tohumuna para saymadım. Kifayetsiz kalır anlatılmaz bu gönül. Müptela olmuş sana velhasıl. Derman bulmuş sende asıl. Gitmesen kalsan n’olur? Sen yalan, dünya yalan, hayat yalan. Bir kuru yaprak gibi beni atan. Aşkımı kalbime koyup bırakan. Bir yalansın bir yalansın.

“Seni seviyorum” diye haykırdım dünyaya. İsmini yazdım şiirlere, şarkılara. Şimdi kalkmış “kardeş olalım” diyorsun bana. Senin dostluğunu kabul etmiyorum. Amaan canım. Biz modern insanlarız. Tabii ki arkadaş olarak kalabiliriz. Bana kalkmış diyorsun ki “arkadaş kalalım” Onca yaşananlar birer yalan mıydı? Senin askın bu kadar mıydı? Boşver o zaman dostluğun sende kalsın. Ben sana “sevgilim” dedim. Ellerini tutup, gözlerini süzdüm. Tertemiz alnına bir buse kondurdum. Bunları unutamam, dostluğun sende kalsın. Hade len. Kaybol! Kardeş olacağımıza görüşmeyiz daha iyi. Yalnızlık bunun yanında bin kat daha iyi. Solmuş güllerle avunurum, yok ederim sevgimi. Senin dostluğunu kabul etmiyorum…

Ben senin için bin defa öldüm. Hayallarimi bir kaşık suda boğdun. Hangi yüzle bana döndün. Sana müstehaktır zulüm. Neden şimdi yamacıma dayanıyorsun? Mutluluğu bulamayıp pişman mı oluyorsun? Geçti borun pazarı haydi başka kapıya. Ben kalbime taş basarım artık seni değil. O gidişin benim sonum oldu. Her adımın beni yaşlara boğdu. Ben seni severken şimdi böyle mi oldu? Sahteymiş meğerse haydi yolun açık olsun. O iş bir kere olur gulüm. Bırak bu işleri devlet su işleri. Hade naş! Olabilir aslında. Bir..iki... olum liste kabarıyor len! Seni gördüm dün sokakta. Pişmanlık akıyordu suratında. Ellerde oldun bir paçavra. Artık ellerinsin benim değil. Başkalarınsın hasretim değil.